Historia szkoły

Okres II: 1909 - 1916

Po odejściu Józefa Szczepańskiego Rada Opiekuńcza na stanowisko dyrektora powołała Konstantego Dąbrowskiego, który jednak nic uzyskał urzędowego pozwolenia na prowadzenie szkoły, ponieważ brał czynny udział w strajku szkolnym w 1905 roku. Dlatego też na jego miejsce zgłosił się Adam Grabowski i koncesję otrzymał.

W roku szkolnym 1909-1910 szkoła miała dwóch dyrektorów. Formalnie wobec władz dyrektorem był Adam Grabowski, ale faktycznie funkcję tę sprawował Konstanty Dąbrowski. Dualizm, jaki wystąpił we władzach szkoły, nie przyczynił się do żadnych zatargów ani sprzeczności, praca przebiegała bez zakłóceń.

Po odejściu Konstantego Dąbrowskiego w 1910 roku faktycznym dyrektorem został Adam Grabowski (1864-1919) absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Był jednocześnie redaktorem pisma "Echa Płockie", współzałożycielem Koła Płockiego PMS. Wraz z uruchomieniem szkoły w 1906 roku rozpoczął w niej pracę jako nauczyciel przyrody, geografii, psychologii i logiki.

Pomocnikiem dyrektora w organizacji życia szkolnego był inspektor Karol Mierzejewski.Rada Pedagogiczna powołała kilka specjalistycznych komisji, które miały na celu doskonalenia pedagogicznego warsztatu pracy (komisje przedmiotowe) oraz otoczenie wszechstronną i prawidłową opieką rozwoju uczniów. Powstały następujące komisje: wychowawców klasowych, organizowania wycieczek szkolnych, wykładających język polski, wykładających język rosyjski, wykładających krzyki nowożytne, wykładających nauki matematyczne, członków powołanych do zorganizowania przedstawień teatralnych dla młodzieży. Nieco później powstała komisja do oceny prac nadesłanych na ogłoszony konkurs dla uczczenia setnej rocznicy urodzin Zygmunta Krasińskiego.

Rada Pedagogiczna zbierała się kilkanaście razy w roku, rozpatrując różne problemy związane z pracą w szkole. Ciekawym, ale jednostkowym wydarzeniem w szkole było rozwiązanie zatargu uczniów kl. VI, VII z nauczycielem Języka polskiego. Młodzież wystosowała petycję, która wpłynęła na ręce dyrektora II stycznia 1911 r. Pod dokumentem znalazły się podpisy 50 uczniów. Dyrektor wraz z Radą Pedagogiczną, chcąc zażegnać tę niemiłą sytuację, omawiał Ją na kilku posiedzeniach Rady.. W sprawę włączyła się również Rada Opiekuńcza i zwołano zebranie z rodzicami. Incydent został zakończony dopiero 20 marca 1911 r. Uczniowie w wyniku kilku rozmów doszli do porozumienia z nauczycielem. Konflikt ten znalazł swoje odbicie w poetyckiej twórczości uczniów, którą dosyć szeroko rozpowszechniano.

Ponieważ nauka odbywała się w wynajętym domu, nie przystosowanym do celów szkolnych, trzeba było szukać nowych rozwiązań. Dobrze zasłużyła się w tym względzie Rada Opiekuńcza, inicjując budowę gmachu. Na zebraniu Towarzystwa Szkoła Średnia, które zarejestrowane zostało przez Radę Opiekuńczą 23 lutego 1912 roku postanowiono wznieść własny gmach. Powołano specjalny komitet w składzie: przewodniczący., doktor Aleksander Maciesza, oraz członkowie: inżynier budowlany Władysław (Czechowski, Ludwik Gałkowski, inżynier Józef Radimiński, inżynier budowlany Czesław Zambrzycki.

Zakupiono ziemię od pana Górnickiego przy dawnej ulicy Królewieckiej (obecnie ulica 3 Maja). W niecałe pół roku od podjęcia decyzji o budowie szkoły położone zostały pierwsze cegły pod fundament szkoły Termin oddania gotowego budynku wyznaczono na i września 1913 roku. Dużą rolę w podjętym przedsięwzięciu miało społeczeństwo płockie. Pokaźną kwotę pieniężną na ten cel, bo aż 3000 rb jako pierwsza przeznaczyła Maria Macieszyna, żona lekarza szkolnego Aleksandra Macieszy. Później napływały pieniądze od innych osób prywatnych.

Budżet budowy zasilony został też pieniędzmi ze zlikwidowanego wówczas Płockiego Kółka Obradowego. Po wielu trudach budowę ukończono w wyznaczonym, rekordowym terminie 3 września 1913 r. 0 godzinie 11.00 nastąpiło uroczyste otwarcie nowego gmachu, który służy po dzień dzisiejszy Liceum Ogólnokształcącemu im. Króla Władysława Jagiełły.

Nowy budynek szkoły był bardzo nowoczesny, jak na ówczesne czasy. Posiadał 9 dużych sal szkolnych i małą salę gimnastyczną, gabinet fizyczny, chemiczny, biologiczny i prac ręcznych. Przewidziano także pomieszczenia na: kancelarię, salę konferencyjną i pokój nauczycielski Jednocześnie, gabinet lekarski, bibliotekę, liczne ubikacje. Warto dodać, iż w szkole funkcjonowało centralne ogrzewanie i wentylacja, rzadko wówczas spotykane w gimnazjach.

W czasie pierwszej wojny światowej gmach pełnił funkcję szpitala Czerwonego Krzyża, a nauka odbywała się tylko popołudniami.

W 1908 roku wprowadzono nowy program nauczania obowiązujący do 1915 roku. Zrezygnowano z niektórych dawniej wykładanych przedmiotów: z mineralogii, geologii, ze śpiewu, nauki o rzeczach. Przedmiot "prawoznawstwo polskie" zastąpiono "prawem". Rysunki i kaligrafię, kosmografię, język francuski i niemiecki pozostawiono w tym samym wymiarze godzin co w poprzednim. Powiększyło się grono osób wspomagających finansowo Gimnazjum. Np: państwo rejentostwo Brudniccy urządzili w lutym 1911 roku koncert, a pieniądze przekazali na wpisy dla uczniów. Sami uczniowie zbierali dobrowolne składki na rzecz wpisów. Np: w roku 1912/13 uzyskano w ten sposób sumę 240 rubli, stanowiącą równowartość dwóch stypendiów dla uczniów klas starszych. Stałą pomoc świadczył zarząd szkoły, zwalniając od wpłacania wpisu w całości lub w części.

Gimnazjum podchodziło dosyć liberalnie do sprawy uiszczania opłat. Zdarzały się przypadki, że pewna część uczniów nie uiściła wpisu za pobyt w szkole, a mimo to pozwalano pozostać jej do końca roku szkolnego.

Działalność pozaszkolna rozwijała się bardzo dobrze, lepiej aniżeli w pierwszym okresie istnienia szkoły.. Funkcjonowały kółka: turystyczne, śpiewacze, deklamatorskie, sportowe, gry w tenisa i football.

W szkole działał też chór, który uczestniczył w mszach świętych dla młodzieży oraz przygotowywał koncerty publiczne. Koncerty publiczne dawały dochody, które przeznaczano na wpisy dla biednych uczniów.

Uczniowie brali czynny udział w życiu kulturalnym miasta. Byli częstymi widzami przedstawień teatralnych, między innymi obejrzeć: "Dziady", "Zemstę", "Karpackich górali". Sami jednak nie pokusili się o wystawienie sztuki, tak jak miało to miejsce w poprzednich okresach. Szkoła Jednak ograniczała udział młodzieży w niektórych imprezach na terenie miasta. Wyrazem tego był wydany przez dyrektora zakaz udziału młodzieży w występach trupy operetkowej. Decyzję motywowano tym, że występy takie są demoralizujące.

Do bardzo ważnych wydarzeń w życiu szkoły należało powstanie w 1913 roku pierwszej drużyny harcerskiej. Zapoczątkowała ona w Płocku ruch wychowania obywatelskiego wśród młodzieży pod hasłami: "Służba Bogu i Ojczyźnie". Pierwszym drużynowym był Kazimierz Betley.

W związku z wybuchem I wojny światowej w Gimnazjum powstaje w 1915 roku Polska Organizacja Wojskowa (POW). W kwietniu 1915 roku 10 uczniów wstępuje do Legionów i wyrusza na front. Wszystkie te działania młodzieży Gimnazjum zostały potraktowane przez Niemców bardzo ostro. W styczniu 1916 roku aresztowany zostaje dyrektor Adam Grabowski i 5 uczniów. Dyrektora po aresztowaniu wywieziono do obozu w Celle, a jego funkcję przejął inspektor Karol Mierzejewski i pełnił ją do końca roku szkolnego 1916.